Heb ik weer. Het is zo’n avond dat je 1000 en 1 dingen had kunnen gaan doen op sociaal gebied, maar thuis zit omdat je je bluuuuuh voelt, keelpijn hebt, koppijn hebt… neeeh!!! Ik hoef voorlopig even geen ruiten meer te krabben ’s ochtends vroeg, mijn auto niet meer uit te graven wegens sneeuw, ik kan heerlijk de boel de boel laten, uitslapen, gezellige dingen doen met mensen zonder dat het depri-donker is… Ik vind dat ik niet ziek ga worden nu ik sinds tijden weer eens vrij ben!
Vooralsnog hang ik dus vanavond lamlendig languit op mijn nieuwe bankstel (!). Ik kan kiezen waar ik ga liggen en hoe ik ga liggen. Niet het meest vervelende om in huis te hebben als je dreigt ziek te worden, al ligt ‘ie best wel hard!
Ahhh.. well… it gets better!
So they say.
Nog folle lok en seine famke.
Hopelijk voel je je ondertussen weer wat beter.