Heb ik weer. Het is zo’n avond dat je 1000 en 1 dingen had kunnen gaan doen op sociaal gebied, maar thuis zit omdat je je bluuuuuh voelt, keelpijn hebt, koppijn hebt… neeeh!!! Ik hoef voorlopig even geen ruiten meer te krabben ’s ochtends vroeg, mijn auto niet meer uit te graven wegens sneeuw, ik kan heerlijk de boel de boel laten, uitslapen, gezellige dingen doen met mensen zonder dat het depri-donker is… Ik vind dat ik niet ziek ga worden nu ik sinds tijden weer eens vrij ben!
Vooralsnog hang ik dus vanavond lamlendig languit op mijn nieuwe bankstel (!). Ik kan kiezen waar ik ga liggen en hoe ik ga liggen. Niet het meest vervelende om in huis te hebben als je dreigt ziek te worden, al ligt ‘ie best wel hard!
Ahhh.. well… it gets better!
So they say.
“Op papier is hij van mij, het duurt echter nog zo’n 2 maand voordat hij hier ook echt staat (lang leve de bouwvak!)…”
Eind juli deed ik de mededeling dat ik een geweldig mooi nieuw bankstel had gekocht. Dat was in de bouwvak, dus de daarbij genoemde melding dat het zo’n 2 maanden ging duren wàs al ruim genomen bij een levertijd van 6 tot 12 weken.
Ondertussen zitten we in december nóg steeds op het oude bankstel. Ik heb mijn frustraties m.b.t. gaskachel- en autoperikelen niet gelogd, maar Murphy begint me zo onderhand toch écht zwáááár de keel uit te hangen!
Gelukkig is de aanbetaling € 0,- en is bezorging aan huis (ik woon niet in de plaats waar ik dit bankstel gekocht heb) ondertussen ook geregeld voor datzelfde bedrag. Dat is wel het mínste wat men kon doen, maar ook wel érg makkelijk gratis kado gegeven.
Gelet op dit en daarna een toezegging in week 49, zou ik volgens mij, ondanks de mooie algemene voorwaarden van de winkel en de melding dat men niet aansprakelijk is voor levertijden van leveranciers (erg grappig als je er over na gaat denken), van de koop af mogen zien.
Wat zou ik hier qua prijs mee kunnen doen, mocht mijn bank ooit nog geleverd worden? Het is allerminst een cheap-ass euhhh… gebeuren, maar de service is dat wel…
Tips? Tricks?
Iemand?
Het was me al eerder opgevallen bij de Appie, maar ik zag ze vanavond ook bij de C1000: boodschappenmandjes op wieltjes. Het blijkt een nieuwe trend in supermarkt-land.
Bij mijn lokale AH kon je er eerst nog voor kiezen, maar de laatste keer dat ik daar boodschappen deed, moest ik echt bewust zoeken voor een “ouderwetsche” mand met draaghengsels. Bij de C1000 had ik vanavond geen andere keuze. Oftewel: iedereen loopt straks zijn boodschappenmandje als een verloren puppy achter zich aan te slepen in de supermarkt. Print of plak er een schattig beestenkopje voorop en een staartje achterop, en kinderen zijn niet meer uit de supermarkt te sláán!
Op zich is er natuurlijk niks mis mee, zo’n mandje met wieltjes. Het scheelt sjouwen en met het oog op de vergrijzing is het nog niet zo’n raar idee. Aan de andere kant: het dragen van zo’n mandje is voor mij gratis fitness, ik mag graag winkelen met een draagmandje en ik associeer zo’n mandje op wieltjes gewoon écht met zo’n ding wat oude vrouwtjes nog wel eens achter zich aan slepen. Toen ik een plaatje van zo’n nieuw mandje ging zoeken:
Wat is er mis met een doodgewone winkelkar voor mensen met wielen-wensen?
Toen ik uiteindelijk wél een aardig vergelijkbaar plaatje had gevonden, kwam de aap uit de mouw:
De consument ervaart deze manier van boodschappen doen als zeer comfortabel. Hierdoor spendeert hij meer tijd in de winkel waardoor er meer besteed wordt. Uit onderzoek is gebleken dat bij gebruik van de *boodschappenmand op wieltjes* het gemiddelde aankoop-bedrag met maar liefst 18% verhoogt.
Gelet op het feit dat alle supermarkten overstappen, blijkt het inderdaad goeie business, die nieuwe mandjes!
Ik vind ze te suf voor woorden en zit in dit geval niet te wachten op “vooruitgang”, maar blijkbaar zal ik er aan moeten wennen 
Mocht je me binnenkort tegen komen in de supermarkt met zo’n willoos ding achter me aan: negeer me maar. Ik geneer me rot en zal zéker niet meer tijd in de supermarkt besteden.
Ajay zegt: “Struikel niet!”
Zo zit je te mijmeren over Lowlands en zomaar ineens zat ik naar plaatjes van loloballen te kijken. Eehm.. jah 
A twisted mind is a joy forever 
Lolobal?
Jeweetwel, de lolobal: zo’n 8-vormige bal met een ronde schijf in het midden, waar je mee kunt springen. Half jaren ‘80 een grote rage. Anjay en ik hadden er ook ooit eentje, een roze bal met blauwe springschijf. Ik vermoed dat we dat hem lek hebben gesprongen.
En wat blijkt? Men probeert dit spul heden ten dage weer aan de man te brengen, alleen is een fijne Loloball-experience niet op YouTube te vinden. Onvoorstelbaar!
Ik heb er zelf geen ongelukken mee gehad (daar had ik bij het breken van mijn rechterarm destijds toch écht een mega-trampoline voor nodig en een foute salto), maar toch… skippyballen zijn veiliger.
Skippybal?
Die heb ik óók gehad vroegah. Way before de lolobal een rage werd, toen Ajay écht mini was. Ik had een mooie rooie, met twee uiers bovenop, in plaats van het toen meer gebruikelijke ronde handvat. En laat ik van zo’n soort skippybal wél een vreselijk fout “experience” filmpje vinden (ok, deze is rose):
En nee, kleine Ajay sprong alleen maar met zo’n ding, verder niks.
Heb jij…
Ook een lolo- of skippybal gehad?
Soms zijn er van die nummers die je al eeuwen kent, maar waarbij je elke keer denkt bij het horen ervan: “Wie was dat ook alweer?”
De Grunningse band Splitsing met het nummer “Wind en Zeilen” is er zo eentje:
Splitsing – Wind & Zeilen (1985)
Waarbij de “r” van o.a. “Nooirrrgtsee” me na al die jaren nog stééds mateloos stoort… maar dat tergzijde
Heb jij daar nou ook wel eens last van?
Ik had er nog nooit van gehoord, maar de wijnkennert die op de centen let, weet precies waar ik het over heb:
Sinds kort ga ik voor omfiets-chips (met een streepje, want omfietschips is wel een erg raar woord), wegens het opdoeken van mijn dealer om de hoek. Ik zoek nog een handiger en goedkoper adresje in de buurt, maar vooralsnog hoor je mij niet klagen.
Waar fiets jij voor om?
Recente reacties