Pinkpop bestaat 40 jaar. De headliners rijzen dit weekend de pan uit. Het weer doet waarschijnlijk hetzelfde Over de start van een festivalverslaving en memorabele optredens.

Van de 40 jaren die Pinkpop jong is, was ik er welgeteld maar twee keer. Dat is niet vaak, maar één Pinkpop-maandag was voor mij bijvoorbeeld dé reden om in datzelfde jaar een compleet festivalweekend aan te durven: dat werd dus Lowlands. Hoe het mij ná dat jaar bij beide festivals is verlopen…

Ik had van te voren niet kunnen bedenken dat ik zóveel over muziek zou loggen.

Pinkpop was niet alleen dé aftrap voor een festivalverslaving, maar ook verantwoordelijk voor onvergetelijke dilemma’s. Zo is er een trouwdag die ik nooit zal vergeten…

YouTube is reuze Pinkpop-gewillig, maar helaas… ik kon in dit geval niét het optreden vinden wat ik eigenlijk wilde plaatsen. Het ontdekken van een onbekende band op een festival, deed mij namelijk beseffen dat festivals tof zijn. Ik vind heel veel soorten muziek leuk en een festival is dé plek om onbekende bands te spotten. De aimabele band die ik toen ontdekte was Starsailor, ik heb het daarna zelfs nog eens aangedurfd een nummer aan te vragen op landelijke radio.

Ik had gehoopt Starsailor nog eens tegen te komen op een festival, maar helaas werd na een veelbelovende start van hun carrière, deze band nooit weer gevraagd. Het wordt wel weer eens tijd dat ze terug komen. Dat er op YouTube niks van dit memorabele optreden terug te vinden is… a bloody shame.

Maar, zoals gezegd, YouTube is aardig Pinkpop-gewillig. Ik pak dus een ander fijn optreden uit 2004 van de Pinkpop-maandag

En kiezen we dan voor bijvoorbeeld Lenny Kravitz, The Black Eyed Peas (Let’s Get Retarded!) of toch de Sugababes? Die laatsen vallen af, overigens valt daar óók niks over terug te vinden, zelfs niet de blote piel van Giel in de aankondiging even daarvoor (voor wie de uitzending over 40 jaar Pinkpop gemist heeft, dáár wel!)

Dankzij een nooit vergeten kennismaking bij Jools in 2001, onwaarschijnlijkerwijs wél terug te vinden op YouTube, ga ik voor dé Pinkpop-afsluiter van 2004…

Muse, live op Pinkpop in 2004 und Ajay war dabei:

Muse – Plug In Baby @ Pinkpop 2004

Heb jij ook memorabele Pinkpopherinneringen? Anekdotes of optredens? Laat het weten in de comments! Linkjes zijn welkom

P.S. Ik zit met mijn neus op mijn spamvangert, maar heb desondanks ff geduld bij een eventuele weigering na het plaatsen van je reactie

Ik spotte vanavond een nieuwe Nike commercial. Nou, eigenlijk spotte ik een nummer van Florence and The Machine en bleek het met een scheve blik op de TV een reclame van Nike te wezen. Ik was dus niet zo oplettend dat ik zag om wélk product van Nike het ging en dat bleek me te nekken in de zoektocht naar deze commercial.

De site van Nike wil me van alles verkopen, maar deze commercial terugvinden… je klikt je suf. Flashfilmpjes en video genoeg, maar NIET de commercial die ik zocht. Ook YouTube geeft geen uitsluitsel. Daar blijkt ondertussen van alles meer leuks te vinden over Florence en haar Machine dan toen ik logde over deze formatie en zijn er vele reclames van Nike terug te vinden, maar iets met deze combo… nopes!

Het gaat om het nummer “Kiss With a Fist” van Florence and The Machine, eerder al eens besproken door Peter:

Florence and the Machine – Kiss With a Fist

Ik begrijp uit de MySpace-pagina van Florence and the Machine dat er ondertussen een platencontract is en er een album aankomt, maar van “Hoi! Nummer gescoord in een Nike-reclame!” lijkt daar óók geen sprake.

Too weird. Is er gewoon nog niks te vinden en ben ik een early spotter? Of heb ik nou gewoon verkeerd gezocht? Of nog erger: er bestaat gewoon geen reclame van Nike met dit nummer?!

De tijd zal het leren en wie hem vind mag het zeggen. Voorlopig doe ik het maar af als een Blonde Belevenis…

Heb jij dat nou ook wel eens ?

P.S Florence heeft haar eigen site! Niks over commercials helaas…

Vanavond had ik er weer zo eentje.

Ik liep *met blik op oneindig, as usual* naar de supermarkt en kwam iemand tegen in een, voor mij onbekende, auto die al toeterend en zwaaiend “hallo” tegen mij wilde zeggen. Ik kijk altijd even om mij heen in dergelijke gevallen om te checken of ze echt mij moeten hebben, maar in dit geval kon het niet anders: “Toet toet, zwaai zwaai” voor Ajay.

Geen idéé wie het was, maar ik zwaai altijd vrolijk terug

Heel soms, krijg ik later nog wel eens opmerkingen “Je wilde me niet zien hè, daar en daar” maar ik zie en weet doorgaans écht niet wie mij zo enthousiast vanuit de auto de groeten doet.

Wie vanavond vanuit een zilverkleurige bestelauto mij zo lekker fanatiek bij de Appie toe-toeterde en zwaaide: Ik hèb wel teruggezwaaid, maar zag eigenlijk niet wie je was….

Het is niet dat ik onbekende zwaaierds niet waardeer, ik vind het vreselijk leuk! Maar ik herken mensen in, en-of, de auto gewoon echt niet.

Heb jij dat nou ook wel eens?

Mijn oog viel vandaag op een ingezonden brief in een lokale krant. De inzender had gezien dat een dame bloemen meenam uit de supermarkt, zonder te betalen. Zij was rond de 45 jaar, modern gekleed en op hakken. Ze kwam waarschijnlijk net van de kapper vandaan en de briefschrijver vraagt zich af of er een dure auto klaarstond om haar en haar meegenomen bloemen in te vervoeren. Of deze dame, als ze lef heeft, wel even deze bloemen alsnog wilde komen afrekenen.

Tijdens het lezen van dit schrijven bekroop me het gevoel: “Je hád er ook wat van kunnen zeggen toen je het zag, in plaats van een verongelijkt schrijven naar de krant te sturen.”

Mjah. Nu was ik vanavond aan het rondneuzen bij de Bristol…

Ik kwam niet dezelfde dame tegen als de briefschrijver van deze plaatselijke krant. Wel een mevrouw van rond de 45, echter niet zo modern gekleed en ze was zéker niet net naar de kapper geweest. Ze viel me per ongeluk op, ze was kleiner dan ik ben, neusde rond bij de kleding en ook bij schoenmaat 39 (dat is raar als je kleiner bent dan ik). Ze omzeilde voor mijn neus, zonder dat zij mij had gezien, overduidelijk en doelbewust met haar hele hebben en houwen de detectiepoortjes van deze winkel, voor de roltrap naar buiten.

“Moet ik er wat van zeggen?” Maar wat dan? “Wat wil je in godsnaam jatten bij de Bristol?” Er zijn duurdere winkels. Als je wat wilt stelen, doe het dan goed! Er vloog dus van alles door mijn hoofd, terwijl deze mevrouw de enige roltrap die het Friesche Haagje rijk is naar beneden vervolgde, met het uitzicht op het personeel wat ondertussen de wél keurig betalende mensen stond af te rekenen.

Ik stond achter haar op de roltrap, was weer eens lekker besluiteloos bezig en besloot “whatever.” Ze zal het nodig gehad hebben, zo zag ze er ook uit.

Moraal van dit verhaal?
Slecht excuus natuurlijk “ze zag er uit alsof ze het wel kon gebruiken.” Geen idee wát ze mee nam, maar ze nam wat mee zonder af te rekenen. Dat kon niet anders. De roltrap werkte ook niet mee, ze ontweek de poortjes en werd bij mijn constatering daarvan linea recta en automagisch de winkel uitgevoerd, maar toch.

Ik ben een mietje en niet daadkrachtig als het er op aan komt. Was het een kaktrut geweest die op deze manier het alarm omzeild had, dan had ik waarschijnlijk óók een gefrustreerde ingezonden brief naar de krant gestuurd, met het verzoek of ze toch echt ff wilde dokken.

Ik ga nooit een held worden

Wat had jij gedaan denk je en heb je nog tips voor wat ik had kunnen doen?

Over Kraak & Smaak heb ik zo onderhand al aardig wat geschreven en het nummer “Squeeze Me” heb ik eerder al eens gepost n.a.v. het optreden op Lowlands afgelopen jaar. En tóch post ik bij deze alsnog de originele video! Die had ik (shame on me) nog helemaal niet gezien en ik vind de video, naast dat het nummer gewoon tof is, erg de moeite waard!

Want waar men érg nifty gebruik van maakt in deze video, is het flipbook-effect: men neme een willekeurig (klad)blokje met papier, tekent op alle hoekjes een plaatje, maar dan nét even anders. Je laat alle pagina’s door je vingers glijden en *flip* je ziet een filmpje!

Kraak & Smaak – Squeeze Me

Een erg leuke retro-techniek, waar ook online veel leuks mee te doen is. Zo is er een Amerikaanse sandwichtoko die op deze manier hun broodjes via t-shirt-animaties aan de man blijkt te brengen en blijkt LG een leuke viral gehad te hebben met hun Viewty-telefoon (die overigens volledig langs mij heen gegaan is):

Matrix style flipbook animation

Flipbooks zijn hot! Het was mij nog niet eerder opgevallen…

Jou wel?

Links:
- Kraak & Smaak homepage
- The Human Flipbook
- De LG Viewty
- Flipbookfilmpjes op YouTube
- Flipbook.info: Een Franstalige site over de echt ouderwets gedrukte flipbooks. Mocht je m.b.t. het Frans er niet uitkomen: klik bijvoorbeeld op een boekje van de homepage, dan zie je een filmpje van iemand die laat zien hoe dat boekje zijn werk doet.

P.S.
Even geheel terzijde Waar ik óók aan moest denken toen ik de titel van deze post tikte, was het pinball-spelletje wat men vroeger telefonisch kon spelen bij, als ik mij niet vergis, het programma “Showmasters” op televisie. Mensen moesten dan telefonisch “flip!” zeggen als zij vonden dat de flippers van de flipperkast op TV omhoog moesten. Herinnert iemand zich dit?

Is

…

- Dat je terug naar huis fietst en geneigd bent de klep naar beneden te trekken, omdat de zon in je ogen schijnt

Heb jij dat nou ook wel eens?

P.S. Nu heb ik een echt barrel en loop ik (daarom) ook best veel (maar toch…)