Sneupen. Ik vond dat een heel normaal Nederlands woord en ging er klakkeloos vanuit dat iedereen begreep wat je bedoelde als je dat woord gebruikte. Totdat ik jaren geleden een gesprek had met iemand op MSN die zei:”Huh? Wat is dat? Sneupen?”

Uit het gesprek wat daarop volgde, bleek het een onbekend iets te zijn, dat sneupen. Ik vond dat een heel rare gewaarwording. Je weet toch wel wat sneupen is? Ik sneup, wij sneupen, wij hebben gesneupt. Ik wist niet beter dan dat iedereen weet wat dat is.

Vandaag had ik het er weer over, wegens een andere rare uitdrukking die niemand bleek te kennen. Ik weet helaas even niet meer welke dat was, maar het woord “sneupen” kwam weer bovendrijven. Friezen en Grunningers hebben soms nog wel eens last van dezelfde taalafwijkingen als het gaat om Nederlandse uitdrukkingen, maar weer niemand die in het geval van “sneupen” begreep hoe en wat.

Friesisme
Friesisme staat niet in de Van Dale (online iig). Net zo min als het woord sneupen. Laat staan dat er een wiki voor is Too weird eigenlijk.

Een Friesisme is een Fries woord en/of uitdrukkingen letterlijk vertalen naar het Nederlands. Maar wat in taal is een Friesisme en iets wat noorderlingen gewoon zeggen? De vraag:”Waar kom je weg?” lijkt mij iets van de noordelijke kant van Nederland. Het gebruiken van een beurs in plaats van een portemonee ook.

Zoeken op Friesisme levert o.a. het volgende op:

- overnieuw (oernij): ABN= opnieuw
- uitvanhuis (útfanhûs): ABN= logeren
- praten (ik praat Frysk): ABN= ik spreek Fries
- op bed (op bêd): ABN= naar bed

Is sneupen dan een Friesisme?
Ik denk van niet. Het is gewoon Fries denk ik. In het Engels bestaat de uitdrukking “snooping around” maar dat klinkt wat stiekum. Sneupen klinkt als snooping: rondneuzen, oftewel: neuzen. Dat woord staat dus wél in de Van Dale en betekent snuffelen of rondkijken. De gemiddelde Nederlander gebruikt het woord “neuzen” echter alleen maar als het meervoud van neus. Sneupen betekent hetzelfde als neuzen. Dat klinkt best wel raar. Mocht iemand etymologisch weten hoe en wat, dan houd ik me aanbevolen

Wist jij wat sneupen was?

Ik schrik nogal eens van onverwachte harde geluiden. En ik kan er niks aan doen.

Het spel Dokter Bibber vond ik vroeger echt niet tof, want ik schrik gewoon écht. In het geval van Dokter Bibber zie je het nog aankomen ook. Te suf voor woorden, maar ik zat aan het plafond als het pincet dan toch het ijzeren randje van het te opereren lichaamsdeel raakte. Die rode neus en vooral het alarmgeluidje, echt, hartverzakking.

En dan gaat mutsje-me naast een politiebureau wonen en werken bij een baas met een (overigens best leuke, wegens ook mutsje bevonden) hond die blaft als de deurbel gaat….

Ik moet zeggen: 9 van de 10 keer rijdt de politie niet full exposure de deur uit. En de hond van de baas blaft ook niet áltijd als de bel gaat.

Maar als ze het wél doen… Dan weet je weer even dat je leeft, zeg maar.

Hoe ik thuis overeind schiet omdat de buren in vol ornaat de deur uitrijden, op welk tijdstip dan ook, ziet niemand

Helaas ziet mijn baas het vaak wél als de hond blaft nadat de deurbel gegaan is. “Je wéét toch.” Mjaaah….. :S

Vanavond was het twee keer raak. En dan hebben we het niet over de hond van de baas. Voorspellen wanneer de Hermandad de deur uit komt mét lawaai is dan ook wel iets moeilijker. Maar het effect blijft hetzelfde. Voorspelbaar of niet. Ik schrik.

Ik vermoed dat de Post-it op mijn monitor op het werk met “Hond+Deurbel=Schrikken” niet gaat werken. Maar zeker weten doe ik dat niet. Omgekeerde conditionering. Ik zit nogal makkelijk tegen het plafond blijkbaar.

Ik heb het al wel voor elkaar dat ik aan de hond van de baas denk als de politie hier voor de zoveelste keer met lawaai de deur uit rijdt op een vrije avond… How Pavlov is that?

Heb jij dat nou ook?

Alweer een paar jaar geleden schreef ik over Hét Liedje. Dat liedje wat je op één of andere manier ongemerkt fluit, of zingt, of neuriet. In mijn geval is dat dus “Somewhere over The Rainbow” en dat is nog stééds mijn liedje.

Mensen die mij na die tijd hebben toegevoegd op MSN, weten dan ook niet beter dan dat mijn onderschrift normaalgesproken “Somewhere over the (R)” is. Ik wil het soms nog wel eens aanpassen aan de situatie (voetbaluitslagen ofzo), maar die subtekst suits me en ik verander het altijd weer terug naar wat het was

En ineens bedacht ik het me: “Wat zou MIJN liedje tegenwoordig doen op Youtube?”

Dusss…

Zo heb je Britain’s Got Talent en Connie Talbot. Ik had al wel eens wat over dit zingende 6-jarige dametje gehoord, maar zij blijkt haar stempel in de UK nogal te drukken op MIJN liedje.

Haar nieuwe album heet “Over The Rainbow” uitgebracht door “Rainbow Recordings.” Duidelijk, maar begrijpelijk ook, zie hier haar auditie en hier haar finale nummmer. Paul Pots versloeg haar in diezelfde finale en dat is misschien maar goed ook voor zo’n meiske. Dat we van haar gaan horen lijkt me duidelijk. Ik hoop maar dat haar ouders een beetje nuchter zijn Ze lijkt het zelf wel aardig, maar jah.. wat mag je verwachten van iemand van 6?

Een logischer vervolg als het over MIJN liedje gaat… Laten we het over Muppets hebben Holland’s Got Talent. Ondanks dat waarschijnlijk vele Hollandsche kikkers dit programma bezocht hebben, vermoed ik geen Rainbow Connection. Connectionwise there’s only one frog with talent and songs about rainbows….

“I just dig songs about rainbows”

- Gisteravond toen ik wegreed van het werk, reed in de tegenovergestelde rijrichting een automobilist een voetganger aan. Ik zag het niet gebeuren, want er reed nog één auto voor mij, met mensen er in die hevig geschokt uit stapten die het hadden zien gebeuren. Gelukkig leek het allemaal wel wat mee te vallen en ben ik maar weer door gereden. Ik kon niks doen en er stonden al genoeg mensen bij voordat ik in de gaten kreeg wat er aan de hand was.

- Toen ik bijna bij huis was, reed er een auto nogal langzaam voor me het klaverblad omhoog. “Wat doet die gast raar!” Dacht ik. Maar toen ik naar links keek, zag ik in een flits dat er een auto van de snelweg af gereden moest zijn. Je rijdt op de snelweg en stoppen doe je ook niet zomaar. De automobilist voor mij overwoog het ook, dat bleek uit zijn rijstijl. Een stukje verderop zag ik echter zwaailichten van een ambulance aankomen, dus toch maar door gereden.

- Toen ik vanavond boodschappen ging doen (dat zou ik gisteravond doen, maar toen vond ik het wel ff welletjes), schoof er een door de wind op hol geslagen ijzeren wagentje met bloemen er in richting mijn auto. Ik zag hem op mij af komen en dacht:”"Ow my God, daar gaat mijn auto!” Viel mee gelukkig, het karretje besloot mijn auto niet te rammen en ging er rakelings bij langs.

Something ’s waiting to happen. Ik geloof dat ik maar op bed blijf liggen dit weekend. Ergens gaat mij zelf toch echt iets fouts overkomen. Heb jij dat gevoel nou ook wel eens?

P.S. Ik heb geen EHBO en geen carkit om 112 te kunnen bellen. Die laatste had ik al in de planning en gaat er nu zéker komen.

De beste slagzin allertijden. With a little help from my friends. Desalniettemin: WC Eend is een begrip in Nederland.

Ik vergeleek vanavond per ongeluk het etiketje van mijn oude blauwe eend met mijn nieuwbakken gekregen oranje. Ik wilde dat ik het niet gedaan had.

Het verschil wat per ongeluk gelijk in het oog sprong was het grote gedeelte op de oranje fles gewijd aan de waarschuwingen:
- De eerste zin na de rode headlines met het woord WAARSCHUWING: Bevat zoutzuur.
- Tweede zin: Veroorzaakt brandwonden.

De blauwe fles:
- Alleen maar Ingrediënten. Geen zoutzuur en geen brandwonden. Geen WAARSCHUWING.

Maar het meest grote verschil is dat op de oranje fles >90% biologisch afbreekbaar staat. Dat staat op de blauwe fles niet!

Jah duuuh. Zoutzuur. Dat breekt wel af. Biologisch of niet.

Wat zou jij in dit geval kiezen? Blauw of oranje?

“Ik ben hier een soort van Diet Coke versie van mezelf”

Mooie uitspraak bij Puberruil vanavond.

Ik snapte de schizofrenie van deze uitzending erg goed. Het deed mij denken aan mijn HBO-tijd Ik heb een hoop mensen leren kennnen van allerlei soorten en maten (crea-opleiding). En ik snapte in het geval van deze uitzending beide gezinnen aardig goed. Ik hang tussen beide soort van. Ik was niet van deze extremen. Heb een hoop mensen zien veranderen ook. Van haardracht en mening en werk. Ik was een opmerkzaam type. Ik ben niet vaag maar stiekum wel en eigenlijk ook heel degelijk. Wat mot je er mee.

Eigenlijk mis ik dat best wel. Dat gekke wat niet helemaal mijn ding is. Ik ben best wel netjes geworden. En ergens erger ik me daar aan. Diet Coke Light. Huuuh. Ik moet nog zoveel naast mijn degelijke leven. En dat valt zo tegen bij een 40-urige werkweek en vaste lasten waar je aan gewend bent.

Bij nader inzien is mijn kledingkeuze net zo schizo. Ik kan niet kiezen tussen elegant en netjes en alto-poppetjes en zwart en stoer. Ik ga nu maar voor “alles.” Ooit kon ik halverwege een keuze maken. Nu ga ik voor “easy.”

Heb/had jij dat nou ook? Schizofreen worden voor je 30e?