Dat je achteloos op de bank onderuitgezakt tv zit te kijken met een zak chips op schoot en ineens denkt: WTF??

Een echt Fries pompeblêd chippie!

Er kwam meer van zolder Een leuk slachtoffer voor een foto met mijn nieuwe camera; mijn oude Twinkle Pinkle. Hij geeft nog steeds licht in het donker.

Xenosfans herkennen het gras

The Grandfather of Soul is een meesterlijk gemaakt filmpje “wich celebrates the soul and energy of the unforgettable James Brown.”
Klik hiero! (en dan op Film)

Het filmpje is gemaakt door de veelgeprezen animatie studio Keytoon. Niet zo verbazingwekkend dus dat de rest van de website meer moois bevat.

Ik moest naar de kapper. En als je dan tóch naar een evenement gaat en er gratis tips & tricks te scoren zijn van stylisten, dan bedenk je je niet en *plop* je zit na enige tijd wachten voor de spiegel van de kapper. Bij tips & tricks bleef het dus niet , ik kreeg gewoon gratisch en voor nop een nieuw kapsel aan gemeten. En tot nu toe vind ik het nog steeds een prima kapsel (kort achter, voor lang; dus nog in een klemmetje te proppen), dus dat heeft me per ongeluk weer leuk wat geld uitgespaard

En nee, geen foto’s deze keer. Wat niet wil zeggen dat ik geen nieuw fototoestel heb! Eindelijk de knoop van mijn dilemma doorgehakt. Onder het motto:”Een nieuwe camera is makkelijker te realiseren dan een nieuwe auto“, tot aanschaf over gegaan. Heb ik tenminste een vette camera om mijn auto-to-be op de foto te zetten. En het aankomende Ukje van mijn zus als het dan toch geen alien blijkt te wezen (dingen die onafhankelijk van haar in haar buik rond lopen te schoppen zijn eng. Ik zou een leuk geboortekaartje maken, maar kom alleen maar op groene dingen met tentakels en foute teksten. “Nieuw wurmpie geboren” en dan een worm of iets groens wat er naast gelegen heeft met een speen in de mond als kaartje. Dat kan gewoon niet. Hélp!). En mijn kapsel….nu ja, deze keer dus niet

Ben goed wezen shoppen al zeg ik het zelf. Ik stond bij de Mediamarkt met de doos in mijn handen toen ik zag dat het gratis geheugenkaartje van 512 MB niet meer te krijgen was. De instuurdatum voor het gratis aanschaffen van zo’n kaart was verlopen. “Dat kan goedkoper via internet” dacht ik. En dat klopte.

Voor de prijs waarvoor het fototoestel in de winkel lag en iets minder dan 50 euri extra, heb ik een nieuwe (de Nederlandse versie was nog goedkoper ook) Canon EOS 400D SLR camera met standaard lens, met primadeluxe tas, met extra batterij, met een Ultra II 1 Gb geheugenkaart én screenprotectors voor het display. Je moet er even op wachten (er stond 4 weken verzendtijd voor en dat werden er gelukkig maar 2,5), het kost alsnog klauwen vol geld, maar dan heb je ook wat

Ik moet nog wel even de fancy features uitvogelen, maar dat weerhoud mij natuurlijk niet van foto’s maken

Ik weet het, ik heb eerder een dergelijke foto gepost. Gemaakt met mijn oude camera. Alle rare vlekjes er uit gepoetst, gevogeld en gedaan. Deze foto is dus niet gepoetst, helemaal niks, ik heb alleen het formaat aangepast (10 megapixels, duh!) en… is van na de verbouwing van het Abe Lenstra Stadion (1600 ISO!).

Ik moet vaker foto’s maken van het stadion tijdens een wedstrijd

Deze keer was het 5-1

P.S. Bovenstaande foto vind ik geweldig vergeleken met de vorige. Ik vermoed dat als je een hoop zwart ziet en geen voetgangertjes en de vorige mooier vond… je geen fancy monitor hebt of, nou ja… Your loss

Nu ja, niet mijn hoofd, maar het hoofd van Masayuki Kido, a.k.a. Roxik.com. Check zijn übercoole digital toy Missing Link, maar zeker ook Pictaps.

Het tekeningetje had beter gekund, maar vooruit, hij is wel sexy geworden . Erg leuk knoeien dit.

Een vrolijk paars blommetje geschoten met mijn niet (toen ook al niet zo) gangbare dinosaurus-camera, gemaakt afgelopen zomer. De camera is zo’n 6 jaar oud: destijds was het een prijzige, maar fancy digitale camera voor wie geen geld voor een spiegelreflex wilde uitgeven. Die waren destijds echt vreselijk duur. Ik heb hem tegen inkoopsprijs kunnen kopen en gelukkig heb ik een pa die fotograferen ook erg leuk vind, dus samen tot aankoop over gegeaan.

De platte Ricoh RDC-7 is ondanks zijn hoge digitale camera-leeftijd nog best stoer qua mogelijkheden en de resolutie is nog wel werkbaar. Op de lens na. Die is bagger en niet meer van deze tijd. Bovenstaande foto bewijst dat niet, maar dat was een “lucky shot” en er kwam wat Photoshop bij te pas om de eea correct te krijgen. Erg jammer dat hij achterhaald is, want ik vind het nog steeds een mooi cameraatje. Ik heb nog de beschikking tot deze camera, want PaJay heeft zich ondertussen een ander model aangemeten. Ik gebruik hem eigenlijk niet meer en dat is jammer. Ik heb er niet zoveel lol meer aan, want de kwaliteit van de foto’s blijft ver achter bij die van de camera’s van tegenwoordig.

Tijd voor een nieuwe dus. En nu slaat de twijfel toe. Wil ik een digitale spiegelreflex? Die zijn nu een stuk minder duur dan 6 jaar geleden. Wil ik een “halfway” model? Ik kan nu nog niet zo goed inschatten hoe onhandig het meesjouwen en daardoor het gebruik van een grote DSLR camera is. Maar van een “minder” model ga ik misschien spijt krijgen, want ik hou van mooie plaatjes en vind het toch wel erg leuk om uit te vogelen wat ik er allemaal mee kan.

“Als je dan toch een nieuwe wilt, koop dan gelijk een goeie” is vaak mijn motto. Maar jah, daar is de prijs dan ook weer naar en van het geld dat een leuke SLR camera kost kun je ook weer hele andere leuke dingen doen. Dilemma.