Foar it nije jier!
En omdat het zo’n geweldig mooi 2009-nummer is en ik iets van een Lowlandspost nog steeds niet heb (af-)geschreven…
“Op papier is hij van mij, het duurt echter nog zo’n 2 maand voordat hij hier ook echt staat (lang leve de bouwvak!)…”
Eind juli deed ik de mededeling dat ik een geweldig mooi nieuw bankstel had gekocht. Dat was in de bouwvak, dus de daarbij genoemde melding dat het zo’n 2 maanden ging duren wàs al ruim genomen bij een levertijd van 6 tot 12 weken.
Ondertussen zitten we in december nóg steeds op het oude bankstel. Ik heb mijn frustraties m.b.t. gaskachel- en autoperikelen niet gelogd, maar Murphy begint me zo onderhand toch écht zwáááár de keel uit te hangen!
Gelukkig is de aanbetaling € 0,- en is bezorging aan huis (ik woon niet in de plaats waar ik dit bankstel gekocht heb) ondertussen ook geregeld voor datzelfde bedrag. Dat is wel het mínste wat men kon doen, maar ook wel érg makkelijk gratis kado gegeven.
Gelet op dit en daarna een toezegging in week 49, zou ik volgens mij, ondanks de mooie algemene voorwaarden van de winkel en de melding dat men niet aansprakelijk is voor levertijden van leveranciers (erg grappig als je er over na gaat denken), van de koop af mogen zien.
Wat zou ik hier qua prijs mee kunnen doen, mocht mijn bank ooit nog geleverd worden? Het is allerminst een cheap-ass euhhh… gebeuren, maar de service is dat wel…
Tips? Tricks?
Iemand?
Lowlands 2009 is weer over en wat is dat weer jammer. Het was gezellig, tof, enz…. Een uitgebreid Lowlandsverslag volgt nog, ik zit aankomende tijd eerst nog bij een Hochzeit in Zwitserland (Heidi gaat trouwen!). Bijkomend voordeel is dat tegen die tijd iedere Lowlandsganger wel zo’n beetje zijn filmpjes online heeft gemikt, dus het wachten wordt beloond 
Vooralsnog deel ik dus een zelfgebakken Lowlandsfilmpje hier. Het filmpje is geschoten in de Magneetbar op de late zaterdagavond, een hele belevenis…
Magneetbar Lowlands 2009: “Meidengroep” door Kinderen Tegen Kinderen
Kinderen voor Kinderen maar dan ehhhh… nogal anders, erg hilarisch jeugdsentiment dit.
Waarom Kinderen Tegen Kinderen?
Schreeuwende monsters met geniepige ogen en graaiende klauwen. De schrik van iedere (de economie bevorderende) zakenman en toerist. Ze zijn lelijk, ze stinken en ze kunnen praktisch niets. Je kunt je zintuigen tegenwoordig niet open stellen of je wordt door afgrijselijk gejank of ranzige poeplucht herinnerd aan het bestaan van dit verdorven ras. Waar hebben we het over?
Juist: kinderen.
Check vooral even de site van dit sympatieke collectief of hun YouTube kanaal voor meer geks.
Mocht je ze in de buurt tegenkomen: een aanrader!
Op papier is hij van mij, het duurt echter nog zo’n 2 maand voordat hij hier ook echt staat (lang leve de bouwvak!):
Het plaatje doet dit bankstel natuurlijk geen recht. Zo is in het echt de bank natuurlijk nog mooier, luxer en groter en is de stof bijna zwart met ergens iets van een glimmertje. Ajay-style!
Wat een bezoeking trouwens, een bank shoppen. Keuzes, keuzes. En wat duurt het lang voordattie in mijn huiskamer staat! Geduld is een schone zaak
Toen echte muziekjes op mobieltjes als ringtones ingesteld konden worden, wilde ik eigenlijk nooit meer anders. Dan heb het dus niet koopsmut, maar over muziek, al dan niet zelf inelkaar geknipt en geplakt.
Alle technische meuk op een stokje: zó lang geleden is het nu ook weer niet, dat een MP3 instellen als ringtone gewoon nog niet kon. Daar waar je tegenwoordig eigenlijk alles kunt met je mobiel en “ow jah”, ook nog kunt bellen… zijn MP3’s nog steeds geen standaard feature als je écht een cheap-ass SIM-kaart onafhankelijk mobiel beldinges koopt, kwam ik een tijdje geleden achter.
Eisen aan ringtones?
Ik heb aardig wat muzieknummers versleten als ringtone en ik kwam tot de volgende conclusies:
De Ajay-ringtone-files:
Qua intro waren de muziekjes op mijn telefoon NIET vergelijkbaar met de intro’s van onderstaande filmpjes, maar ze geven wel een aardige indicatie van de nummers die je kon horen als je de afgelopen jaren als je in mijn nabijheid verkeerde:
Soulvation – Summer in the City
Soulvation vond ik reuze vet, van bovenstaand nummer had ik uiteindelijk van de gitaarsolo halverwege mijn eigen MP3-beltoon geknipt en geplakt.
Daarna knip- en plakte ik er eentje van hun nummer “Reset Your Brain,” maar daar werd ik nogal hyper van. Zelf ringtones in elkaar knippen en plakken vond ik eigenlijk gewoon teveel gedoe, dus ging ik op zoek naar nummers met gewoon een acceptabel intro.
Zo had ik o.a “Yellow” van Coldplay even als ringtone, met een reuzefijn intro, maar ik schrok me echt helemaal rot na de eerste paar maten als mijn telefoon ging. Ook The Roots Feat. Cody Chesnutt met “The Seed 2.0″ bleek irritant. Dus dan probeer je wat subtielers:
Sting Live – Mad About You
Mijn telefoonversie van dit nummer van Sting had een geweldig wonderschoon akoestisch intro van zo’n 3 minuten. Dat bleek té subtiel, ik hoorde mijn telefoon niet als iemand mij belde 
Bij toeval koos ik daarna een nummer met dezelfde titel:
Hooverphonic – Mad About You
Overgestapt dus op Hooverphonic, maar uiteindelijk zocht ik tóch iets originelers dan een nummer met een overgaande telefoon in het intro…
Ik probeerde eerst “Roads” van Portishead, maar dat trok mijn telefoon niet.
Portishead – Sour Times
“Sour Times” ging uiteindelijk wel goed, maar ik hoorde Portishead met dit nummer echter een aantal keer per ongeluk op de radio: dat was de bedoeling ook niet. Iets originelere ringtone gezocht dus! En dat is me uiteindelijk gelukt….
Mijn één na laatste ringtone, ik deed er lang mee, was aardig als onderstaande video. Volgens mij was dit nummer dé enige kinda hit in Nederland voor Dave Matthews Band:
Dave Matthews Band- American Baby
Na aanschaf van mijn allernieuwste flexe mobiele aanwinst, ben ik toch overgestapt naar een nieuwe ringtone. Tijd voor wat anders, wat ook prima bevalt:
MGMT – Electric Feel
Als wekker kan ik je deze van MGMT aanraden. Het is normaal gesproken prima om aan te horen, maar “Time To Pretend” begint met vage geluidjes en is al snel zó annoying aanwezig dat je wel wakker wilt worden.
Wat is jouw ringtone?
Zo zit je te mijmeren over Lowlands en zomaar ineens zat ik naar plaatjes van loloballen te kijken. Eehm.. jah 
A twisted mind is a joy forever
Lolobal?
Jeweetwel, de lolobal: zo’n 8-vormige bal met een ronde schijf in het midden, waar je mee kunt springen. Half jaren ‘80 een grote rage. Anjay en ik hadden er ook ooit eentje, een roze bal met blauwe springschijf. Ik vermoed dat we dat hem lek hebben gesprongen.
En wat blijkt? Men probeert dit spul heden ten dage weer aan de man te brengen, alleen is een fijne Loloball-experience niet op YouTube te vinden. Onvoorstelbaar!
Ik heb er zelf geen ongelukken mee gehad (daar had ik bij het breken van mijn rechterarm destijds toch écht een mega-trampoline voor nodig en een foute salto), maar toch… skippyballen zijn veiliger.
Skippybal?
Die heb ik óók gehad vroegah. Way before de lolobal een rage werd, toen Ajay écht mini was. Ik had een mooie rooie, met twee uiers bovenop, in plaats van het toen meer gebruikelijke ronde handvat. En laat ik van zo’n soort skippybal wél een vreselijk fout “experience” filmpje vinden (ok, deze is rose):
En nee, kleine Ajay sprong alleen maar met zo’n ding, verder niks.
Heb jij…
Ook een lolo- of skippybal gehad?
Recente reacties