Ik vond het destijds geweldig, Felix, en dat vind ik stiekum nog steeds. Waar heb ik het over? Nou, over bijvoorbeeld dit:

Felix – Don’t You Want Me

Of dit:

Felix – It Will Make Me Crazy

YouTube is niet zo scheutig met de beste remixes (ik plaats met opzet verder geen linkjes) en Felix mag dan ook zó jaren ‘90 zijn, maar neem van mij aan: Felix never dies

Tot mijn verbazing blijkt o.a. Rollo verantwoordelijk voor dat wat ooit Felix heette. Je weet wel, Rollo van Faithless. En die blijkt volgens wikipedia weer een broertje van Dido te zijn. Huh?

Nu jahhh, zo léér je nog eens wat als je gaat zoeken naar de fijnere nummers uit je jeugd

Vroeger was ik een aardige chipsverslaafde. Ik kon zó een complete zak chips naar binnen werken en er gerust nog avondeten bij proppen, no problemo. Mijn ouders werden knap tureluurs van mijn kaangedrag, voornamelijk omdat er nog wel eens “zomaar” een zak “verdween” uit de voorraadkast. Jeugdzonde

Een complete zak chips naar binnen werken, daar heb ik al járen geen behoefte meer aan (bléérgh), laat staan dat ik daarna er nog een fatsoenlijke maaltijd achteraan zou kunnen eten als ik het zou proberen. Maar, I had my share of crisps, dus de smaakjes van vroeger staan mij aardig in het geheugen gegrift.

Zo ben ik bijvoorbeeld nooit vergeten dat er ooit Mixed Curry chips van Smiths bestond. Eeuwig zonde dat dát smaakje van de schappen verdween. Ook smaakte Bolognese chips nergens meer naar nadat het merk Croky uit de handel werd gehaald. Nieuwerwetse smaakjes als bijvoorbeeld BBQ en Cream & Chives… huuuuuhhh… ranzig! Niet aan mij besteed.

Enkele jaren geleden viel mij op dat de lokale Appie ineens weer chips had van Croky. Nog beter: Bolognese chips! In dezelfde metallic groene zak als vroeger (helaas niet verkrijgbaar in het oude bekende mega-formaat) en de smaak was nog precies zoals ik mij kon herinneren! Helaas verdween het net zo spontaan weer uit de schappen als dat het er in lag Bummert.

Totdat ik twee weken geleden boodschappen ging doen bij een andere supermarkt in de buurt en mijn oog viel op het onderste schap…. De zak is veranderd, maar als je goed kijkt kun je ook de al eerder verwijderde Croky-papegaai weer terug vinden. Croky Bolognese chips blijkt alive and kicking! Yummie!

Ik hoop maar dat het grote gat in het schap bij de supermarkt vanavond (moest op mijn knieën de achterste zakken uit het schap plukken) ligt aan het feit dat de vraag groter is als het aanbod en dat meer mensen dé Bolognese chips hebben ontdekt Voor de zekerheid sla ik in ieder geval maar “groot” in als ik chips kom scoren.

Mocht Mixed Curry van de concurrent óók in een nieuw jasje weer in de schappen komen te liggen… dan ben ik wel een beetje bang dat ik weer vreselijk chipsverslaafd ga worden.

Links:
- Ajay logde eerder over een fijn-gevormd chippie.
- Croky Bolognese houd de gemoederen op internet ook bezig.
- Niet te krijgen bij de Appie, maar wel hiero.
- Lays, tot voor kort Bolognese-wise het enige alternatief. Niet dat je veel keuze had ofzo…

Al enige tijd probeer ik mijn zus zo gek te krijgen dat ze de BBC-serie “Life On Mars” gaat kijken. Ja, ik weet het, ik loop achter. Deze serie is in Nederland eerder in de latere uren al eens op de NPS uitgezonden, maar toen was het kwartje nóg niet bij mij gevallen

In het heel kort even het plot (geschreven door de schrijvers van “Spooks” en “Hustle”):

After being involved in a car accident in 2006, DCI Sam Tyler wakes up to find himself in 1973, the era of ‘Sweeney’ type policing, Mark III Cortinas, and flared trousers.

Ik wilde hier een hele verhandeling schrijven over waarom ze toch echt via de lokale kabelboer digitaal en gratisch seizoen 1 moet kijken, want ze gaat deze serie zeker leuk vinden. Na enig Google-werk bleken er echter genoeg logs te bestaan die mijn insteek overbodig maakten: 8 redenen om Life On Mars te kijken.

“De titel spreekt me niet zo aan” was volgens mijn zus een reden om niet te kijken. Ze is wellicht een beetje bang voor een serie over marsmannetjes. Ajay diggs series met marsmannetjes en dat weet Anjay ook De serie gaat echter helemáál niet over marsmannetjes en in dit geval quote ik reden nr. 5:

De geweldige soundtrack, met de betere nummers uit 1973 (en daarvoor). Met onder andere David Bowie (waaronder de titeltrack van de serie), Deep Purple en Pink Floyd.

Juistum! De titel van de serie is een afgeleide van een nummer van David Bowie uit 1973:

Iedereen moet eigenlijk “Life on Mars” gaan kijken , maar in dit geval wil ik mijn zus even vermanend toespreken. Want je wilt toch niet beweren dat je een met meervoudig awards overladen (politie) serie die zich afspeelt in een gedenkwaardig jaar als 1973 en nog vette muziek heeft ook, niét gaat kijken omdat de titel je niet aanspreekt. Als Ajay zegt dat het een goede serie is, dan ís het dat ook!

P.S.
Qua muziek spreekt het jaren ‘80 vervolg “Ashes to Ashes” mij overigens iets meer aan (twee keer raden waar deze titel vandaan komt), seizoen 2 daarvan begint 20 april op de Beeb. Dat noemen we een saillant detail en inspringen gaat aardig, maar het is wél toffer om voorgaande series ook gezien te hebben (en dat is per ongeluk via internet nog niet zo’n probleem) mocht je dit willen volgen

Soms zijn er van die nummers waarvan je denkt:”Hoe heet het en wie deed het?” In dit geval zat er een tijdje geleden een nummer zomaar in mijn hoofd en het enige wat ik nog wist was de tekst “hip, hip” en het deuntje.

Ik weet dat er voor de iPhone een “app” bestaat, waarbij je een liedje kunt neuriën of fluiten en dat programmaatje zoekt dan het goede nummer erbij. Maar dan moet je dus een iPhone hebben. Online heb ik zoiets nog niet gevonden helaas, maar gelukkig kwam ik met het zoeken op “hip hip” en “song” een heel eind .

Het was dus Weezer met het nummer Island in the Sun. Helaas heeft de platenmaatschappij van Weezer op YouTube zo’n beetje alle toffe filmpjes gegijzeld (lees: insluiten verboden), dus ik post onderstaand filmpje maar, in de hoop dat hij wat langer blijft staan dan de versies op YouTube. En ja, er bestaan twee versies van de clip, dit is de tweede:

Weezer dacht ik eigenlijk voornamelijk te kennen van Windows ‘95 en de daarbij geleverde video van het nummer “Buddy Holly,” maar zoals zo vaak, bleek ik bij nader inzien veul meer nummers van ze te kennen dan ik dacht. YouTube staat eigenlijk vol met fijn Weezerspul, alleen dat doorplaatsen..

Anyhoe, ik was mijn Island In The Sun-zoektocht eigenlijk al weer helemaal vergeten. Totdat ik het nummer in de auto vanavond op de radio hoorde in het kader van het fijne weer, de zomertijd en de lente. En toen dacht ik echt ff:

“Hoi!”

Hip hip

Lees verder voor de songtekst van Island in the Sun van Weezer.

Ondanks zijn glimmende zilverkleur, bleek mijn oude na aanschaf er stiekum eentje van plastic en na jaren trouwe dienst brak hij dus uiteindelijk dwars door midden. Waar ik het over heb?

Ik ken mensen die ongeneerd de halve inhoud van hun ontbijt of lunch in de gootsteen mikken. De hagelslag, stukjes kaas en broodkruimels vliegen je om de oren. Ik ben zelf absoluut niet zo’n bord-leger in de gootsteen, dergelijke smut gaat bij mij in de prullenbak, maar na de afwas wil er toch nog wel eens iets in mijn afvoer komen wat er beter niet in had gekund (overigens houd ik me ondanks dat, altijd aanbevolen mocht iemand een vaatwasser teveel hebben). Resultaat? Verstopping!

Ik heb het dus over zo’n roostertje voor in de gootsteen. Zo’n ding wat, met een scheef oog (ieuw!), boven de prullenbak geleegd moet worden. Ff goed met je vinger er bij langs poeren en weg is de rommel. Zo’n ding blijkt dus een naam te hebben Het is een…

“Afvoerzeefje!”

Wat een geweldig lief en onschuldig Nederlands woord!!! Zeg het 3x achter elkaar en je bent het met me eens *dat kàn bijna niet anders

Aangezien het qua plaatjes ook nogal dungezaaid is op internet, post ik bij deze ook een foto van dit goedkope verstoppingsoplossertje:

Het is geen UFO met gaatjes, maar een afvoerzeefje… reuzehandig

Dit roestvrijstalen afvoerzeefje deed 1 euro 50 bij de Blokker. Dat kan vast wel goedkoper, maar ik ben er blij mee Vergelijk het eens met de aanschafsprijs van een fles chemische gootsteenontstopper…

Het wóórd alleen al…

Ajay ging vorige week “even” Wordpress updaten. Dat ging dus niet helemaal goed, zeg maar. Mijn complete Ajay.nl domein werd gegijzeld door internal server error nummertje 500, wat bij nader onderzoek zo’n melding blijkt waar je niks mee kunt.

Ik ben ietwat nerdy, maar verbeeld mij verder niks. Wat deed ik nou fout? Goeie vraag. Het ging van kwaad tot erger, dat weet ik wel Als ik ergens chagrijnig van word, is het zulk soort gedoe. “Dit kan niet fout gaan, ik snap dit en toch werkt het niet!” Frustratie all over tha place.

Ik heb zitten FTP-en van heb ik jou daar en uiteindelijk hier en daar nogal rücksichtsloss wat dingen overschreven enzo. Ik heb me ook suf gezocht op Google en niks werkte: ik was er goed klaar mee.

Wat er bij het updaten in den beginne écht fout is gegaan weet ik niet. Ik weet wel dat bij het uiteindelijk verwijderen van mijn oorspronkelijke .htaccess bestandje (dat zijn van die .nix-bestandjes die je echt even boven water moet toveren in je FTP-programma) alles ineens weer bleek te werken.

Maar toen had ik de normale gang van zaken al lang en breed vreselijk in de soep geholpen.

Status:
- Hier en daar missen de plaatjes bij de logs (die heb ik gewoon echt per ongeluk weggemikt).
- Mijn lay-out is weg. Supervaag, gewoon terugplakken werkt niet. Ajay.nl heeft niks met blauw!
- Ik had ineens rare tekst-tekens in mijn logs. Dit heb ik opgelost via mijn eigen easy-fix genaamd *del* (database tekst-gedoe, heel onhandig en vervelend). Den übernerd zou steigeren bij deze fix, maar het werkt gewoon, dus waarom moeilijk doen?
- Ik mis een plug-in die ik écht terug moet hebben. Iets met ongewenste reacties enzo.

Und jetzt?
- Hij doettut weer!!!!!!
- Maar nog niet naar tevredenheid, dus mocht de boel binnenkort weer stuk zijn dan weet je waar het van komt.
- Geduld is een schone zaak

Er wordt aan gewerkt!